Tolvte januar

I 1959 vart Hans Kristian Emmerich fødd i den vestlege delen av Berlin. Gitaristen og komponisten Blixa Bargeld er drivkrafta bak kunstrockprosjektet Einstürzende Neubauten, som frå 1980 har levert tysk industrimetall av høg kvalitet. I mi platesamling er Bargeld representert som gitarist i The Bad Seeds, bandet som står for godlyd når Nick Cave syng på studioplatene From Here To Eternity (1984) og The Boatman’s Call (1997).

Andre jubilantar
Jack Schroer (1944-1995)
Maggie Bell (1945)
George Duke (1946-2013)
Chris Michie (1948-2003)
Henryk Lysniak (1950-2005)
Per Gessle (1959)
Guy Chambers (1963)
Zack de la Rocha (1970)
Matt Wong (1973)

Ellevte januar

I 1968 vart Thomas Martin Dumont fødd i Los Angeles i California. Gitaristen Tom Dumont spelar til dagleg i No Doubt og trakterar også keyboard i bandet når det røyner på. Dumont har også vore involvert i hobbyprosjekta Invincible Overlord og Dreamcar. Hjå meg kan Dumont høyrast på No Doubt sine studioplater Tragic Kingdom (1995), Return Of Saturn (2000) og Rock Steady (2001), i tillegg til samleplata The Singles 1992-2003 (2003).

Andre jubilantar
Egil Johansen (1934-1998)
Clarence Clemons (1942-2011)
Terry Williams (1948)
Mick Cocks (1955-2009)
Phil Calvert (1958)
Vicki Peterson (1958)
Jacquire King (1967)
Tom Rowlands (1971)
Mary J. Blige (1971)
Rahsaan Patterson (1974)
Timbuktu (1975)

Tiande januar

I 1945 kom Roderick David Stewart til verda i ein krigstrøyt engelsk hovudstad. Mannen med piggsveis og anar frå The Lowlands var ein snartur innom det skotske juniorlandslaget i fotball før han satsa eitt hundre prosent på musikken, truleg eit godt val. Nyare utgjevingar, som serien The Great American Song Book, er, etter ein stemmebandsoperasjon med uheldig utfall, med å gje den ein gong så glitrande artisten Rod Stewart eit dårleg rykte, men samleplata The Mercury Years (1992) er faktisk ei samling rhythm’n blues perler som trygt kan tilrådast for alle som elskar den musikken som gjorde fyrste halvleik av syttitalet verda å leve. Går ein enno lengre attende i tid ser ein at gamle Roderick var vokalist i den engelske supergruppa Faces og hjå meg han kan høyrast på plata Long Player frå 1971. I hylla står også studioplatene Smiler (1974), Vagabond Heart (1991), og konsertplate for spesielt interesserte med den inkjeseiande tittelen Live USA.

Andre jubilantar
Max Roach (1924-2007)
Waymond Reed (1940-1983)
Rod Stewart (1945)
Aynsley Dunbar (1946)
Donald Fagen (1948)
Scott Thurston (1952)
Michael Schenker (1955)
Shawn Colvin (1956)
Curt Kirkwood (1959)
Brad Roberts (1964)

Niande januar

I 1941 kom Joan Chandos Baez til verda på Staten Island i New York. Songarinna Joan Baez har vore ein sentral del av den amerikanske folk-rock-rørsla sidan byrjinga og turnerar framleis. I tillegg til musikken har Baez vore sentral i kampen for både menneskerettar generelt og homofile sine rettar. Baez var ei tid gift med evigunge Bob Dylan. Mi platehylle byr på studioplata Diamonds And Rust frå 1975, eit av Baez sine sterkaste kort musikalsk sett.

Andre jubilantar
Kenny Clarke (1914-1985)
Seymour Barb (1921-2014)
Carson Smith (1931-1997)
Jimmy Page (1944)
Roy Hellvin (1944)
Bobby Z (1956)
Preston Glass (1960)
Eric Erlandson (1963)
Dave Mattews (1967)
MF Doom (1971)

Åttande januar

I 1935 kom rockelegenda Elvis Aron Presley til verda i den fattigslege småbyen Tupelo i den amerikanske delstaten Mississippi. Den godaste Elvis Presley fekk tusenvis av jenter til å dåne berre ved å vrikke varsamt på hoftene på femti- og sekstitalet. Han spelte inn ei rekkje storseljande plater og eit utal av elendige, men populære filmar gjennom ei hektisk karriere. Hjå meg finn du samleplata 30 #1 Hits frå 2002. Presley døyde i 1977 og har selt langt fleire plater etter at han gjekk bort enn han gjorde medan han var i livet.

Andre jubilantar
Wendell Culley (1906-1983)
Luther Perkins (1929-1968)
Shirley Bassey (1937)
Terry Melcher (1942-2004)
Sean Delaney (1946-2003)
Robby Krieger (1946)
David Bowie (1947-2016)
Terry Sylvester (1947)
Jerry Vivino (1954)
Mark Moreland (1955-2002)
Stephen Garvey (1955)
Paul Hester (1956-2005)
Ron Sexsmith (1964)
Sam Leigh-Brown (1969)

Sjuande januar

I 1953 vart Earl Lindo fødd i Kingston på reggeaøya Jamaica. Tangentmannen Lindo slo seg saman med Bob Marley & The Wailers i 1972 og hjå meg kan han høyrast på den storseljande samleplata Legend, som kom på marknaden i 1984, i tillegg til utvalde spor på samleplata His 24 Greatest Hits frå 1998. Lindo sitt arbeid kan også høyrast på utvalde spor på samleplatenen The Toughest (1998), og The Best Of Peter Tosh (1999), begge posthume utgjevingar frå Peter Tosh sitt dødsbu.

Andre jubilantar
Rick Marotta (1948)

Sjette januar

I 1924 vart Earl Eugene Scruggs fødd i Flint Hill i North Carolina. Banjogeniet Earl Scruggs har ei fortid i Bill Monroe’s Blue Grass Boys og vert rekna som opphavsmannen for banjoteknikken som vert kalla 3-finger-style. Scruggs har si eiga stjerne på Hollywood Walk Of Fame og kan skilte med fleire Grammyprisar på hylla, han fekk mellom anna Life Time Acivement Award i 2008. Earl Scruggs er far til musikaren Randy Scruggs. Hjå meg kan Scruggs si klimpring høyrast på Johnny Cash si plate Ragged Old Flag frå 1974, samt utvalde spor på Dwight Yoakam si samleplate In Others Words, som kom på marknaden i 2003. Scruggs døyde i 2012.

Andre jubilantar
David Whitaker (1931-2012)
Dorris Troy (1937-2004)
Sandy Dennis (1947-1978)
Chris Laurence (1949)
Kim Wilson (1951)
Kathy Sledge (1959)
Tina Landon (1963)
Truls Waagø (1964)

Femte januar

I 1934 vart Rufus Thibodeaux fødd i Cajun-landskapet Ridge i Louisiana. Felespelaren, gitaristen og Cajun-artisten Thibodeaux var i hine hårde dagar den fyrste artisten som solgte til gull med ein song på Cajun-fransk. I mi platesamling spelar den allsidige Rufus fele på platene Comes A Time (1978) og Hawks & Doves (1980), begge i regi av Neil Young. Thibodeaux døyde i 2005 av komplikasjonar knytt til diabetes.

Andre jubilantar
Saxa (1930)
Rufus Thibodeaux (1934-2005)
Grady Thomas (1941)
Halvdan Sivertsen (1946)
Chris Stein (1950)
Grant Young (1963)
Marilyn Manson (1969)
Darrel Higham (1970)
Troy Van Leeuwen (1970)
Stian Carstensen (1971)

Fjerde januar

I 1956 kom Bernard Edward Sumner til verda i engelske Manchester. Gitaristen Bernard Sumner var ein av grunnleggjarane av dei engelske banda Joy Division og New Order, og kan hjå meg høyrast på dei to ulike samleplatene Substance frå 1987 og 1988, den fyrste med New Order og den siste med Joy Division. Sumner er i tillegg kreditert som gjest på Primal Scream si plate XTRMNTR frå 2000, og for bakgrunnsvokal på No Doubt-vokalist Gwen Stefani si soloplate Love. Angel. Music Baby. frå 2004.

Andre jubilantar
Frank Wess (1922-2013)
John McLaughlin (1942)
Jay Dee Maness (1945)
John King (1947-2010)
Michael Thompson (1954)
Brian Ray (1955)
Patty Loveless (1957)
Jay Stapley (1957)
Michael Stipe (1960)
Till Lindemann (1963)
Yvan Attal (1965)
Caitlin O’Riordan (1965)
Beth Gibbons (1965)
Benjamin Darvill (1967)
Sverre Thorstensen (1974)
Tim Wheeler (1977)

Tredje januar

Tredje januar 1943 kom Van Dyke Parks til verda i Hattiesburg i Mississippi. Multiinstrumentalisten Parks har ei mangslungen karriere som både musikar og produsent, og er kan hende best kjend for arbeidet han gjorde med innspelinga av strandgutane i The Beach Boys si legendariske plate Smile på slutten av sekstitalet. Hjå meg er Parks kreditert for tangentspel på eit av spora på The Byrds si tredje studioplate, Fifth Dimension frå 1966, og på Ry Cooder si sjølvtitulerte debutplate frå 1970. Parks er også kreditert for å stå for vokalarrangement på The Manhattan Transfer si studioplate The Offbeat Of Avenues, som kom på marknaden i 1991, og for strengearrangement på Rufus Wainwright si sjølvtitulerte debutplate frå 1998.

Andre jubilantar
Stephen Stills (1945)
John Paul Jones (1946)
Øyvind Westbye (1947)
Ross Funicello (1954)
Guy Pratt (1962)
Coati Mundi (1963)
Raymond McGinley (1964)
Kjell E. Moberg (1970)
Thomas Bangalter (1975)
Mariann Thomassen (1979)

Andre januar

I 1946 vart Michael George Churchill fødd Ilkeston i engelske Darbyshire. Den klassisk skolerte tangentmannen Chick Churchill er best kjend for tida han spelte i Woodstock-legendene Ten Years After (1966-76), og kan i mi platehylle høyrast på legendene si sjette studioplate, Watt, som kom på marknaden så tidleg som i 1970. Etter at Ten Years After takka for seg i 1976 gjekk Churchill over til å promotere andre sin musikk gjennom sitt eige selskap Whitsett Churchill Music Publishing.

Andre jubilantar
Frank Marocco (1931-2012)
John Barlow Jarvis (1954)
Wizard K-Jee (1962)
Glenn Goins (1954-1978)
Niko Röhlcke (1966)
Børge Fjordheim (1975)

Fyrste januar

I 1950 kom Stephen Morgan Fisher til verda i Mayfair i London. Tangentmanen, plateprodusenten og fotografen Morgan Fisher har spelt i Mott The Hoople og British Lion, samt samarbeid med Queen. I mi platesamling kan han høyrast medan han trakterar tangentar på studioplatene The Hoople , Mott, Drive On, Shouting And Pointing, alle kreditert Mott The Hoople, samt utvalde spor på samleplatene All The Young Dudes og Greatest Hits (Mott The Hoople), og The Very Best Of Ian Hunter.
Fischer har dei siste åra budd i Japan, og nytta minst like mykje tid på fotografering som på musikk.

Øvrige jubilantar
Al McKibbon (1919-2005)
Bobbie Nelson (1931)
Kex Gorin (1949-2007)
Steve Ripley (1950)
Richard Payne (1971)
Brody Dalle (1979)